
Architektura procesora komputerowego koncentruje się na wykonywaniu różnorodnych instrukcji lub mikroinstruktów, z których każda zaprojektowana jest do wykonania określonych zadań.Chociaż bardziej kompleksowy zestaw instrukcji może sprawić, że programowanie mikroprocesora jest bardziej intuicyjne, może również wprowadzić potencjalne przeszkody wydajności.Złożona architektura zestawu instrukcji (CISC) wyróżnia się ze względu na ogromną kolekcję instrukcji, w tym skomplikowanych, które upraszczają doświadczenie programowania w porównaniu z alternatywnymi architekturami.Każde zadanie, zarówno proste, jak i złożone, jest sparowane z unikalną instrukcją, która zmniejsza potrzebną ilość kodowania.Jednak ten skomplikowany projekt może stanowić znaczące wyzwania w opracowaniu procesora i powiązanego obwodu jednostki sterującej.
Architektura CISC wyróżnia się szerokim wyborem mikrointury, które ułatwiają opracowanie programu dla procesora.Te mikroinstrukcje, często wyrażone w języku asemblera, zastępują pewne funkcje, które tradycyjnie obsługiwane były przez oprogramowanie z systemami instrukcji na poziomie sprzętu.Ta zmiana nie tylko rozjaśnia obciążenie, ale także umożliwia jednoczesne wykonywanie operacji niskiego poziomu podczas każdego cyklu instrukcji, zwiększając ogólną prędkość wykonywania komputera.
Częstotliwość korzystania z instrukcji w zestawie instrukcji CISC pokazuje uderzającą nierównowagę.Około 20% instrukcji jest powszechnie używanych, co stanowi około 80% całkowitego kodu programu, podczas gdy pozostałe 80% rzadko jest stosowane, co przyczynia się tylko do 20% programowania.Ta obserwacja rezonuje z szerszą zasadą obserwowaną w różnych dziedzinach: niewielki wybór narzędzi lub metod często daje większość wyników.
Zmniejszona architektura zestawu instrukcji (RISC) wyróżnia się ze względu na jej usprawniony zestaw instrukcji, który ma na celu zwiększenie wydajności procesora.Ten projekt wymaga jednak bardziej wyrafinowanego podejścia do programowania zewnętrznego.Koncentrując się na najczęściej używanych prostych instrukcjach, RISC skutecznie unika komplikacji, które często towarzyszą bardziej złożonym poleceniom.
• Architektura RISC standaryzuje długość instrukcji.
• Upraszcza formaty instrukcji, polegające przede wszystkim na logice kontrolnej.
• Ten wybór projektu eliminuje potrzebę sterowania mikrokodami, co powoduje szybsze prędkości operacyjne.
Początki RISC można prześledzić przełomowe badania przeprowadzone przez Johna Cocke z IBM.Jego ustalenia wskazują, że tylko około 20% instrukcji komputerowych stanowi około 80% obciążenia obliczeniowego.Ten wgląd ma znaczną wagę, co sugeruje, że optymalizując najczęściej wykonywane instrukcje, można osiągnąć szeroko zakrojone ulepszenia wydajności.W związku z tym systemy RISC często przewyższają złożone systemy instrukcji, ustawiają systemy komputerowe (CISC), dostosowując się do dobrze znanej zasady 80/20, która informuje o rozwoju architektury RISC.
Podczas gdy RISC ma kilka zalet, nie zastępuje całkowicie architektury CISC.Każdy typ ma swoje wyraźne mocne strony, a różnice między nimi stały się mniej wyraźne z czasem.We współczesnej praktyce wiele nowoczesnych procesorów zawiera elementy zarówno RISC, jak i CISC, odzwierciedlając rosnącą tendencję do architektur hybrydowych.Na przykład procesory dotyczące ultra długiego słowa (ULIW) ilustrują tę mieszankę, łącząc korzyści obu architektur w celu uzyskania bardziej elastycznej jednostki przetwarzania.Ta fuzja nie tylko zwiększa wydajność, ale także wprowadza elastyczność w programowaniu, umożliwiając szerszy zakres aplikacji.
Proszę wysłać zapytanie, natychmiast odpowiemy.
na 2024/12/30
na 2024/12/30
na 8000/04/17 147732
na 2000/04/17 111812
na 1600/04/17 111331
na 0400/04/17 83669
na 1970/01/1 79408
na 1970/01/1 66820
na 1970/01/1 62977
na 1970/01/1 62873
na 1970/01/1 54055
na 1970/01/1 52040